H αγωγή του Βενιζέλου στο Veto

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος κατέθεσε σήμερα στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών αγωγή κατά της εταιρείας “VETO ΜΕΣΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» ιδιοκτήτριας και εκδότριας της εφημερίδας “VETO της Κυριακής” καθώς και κατά των μελών της ομάδας διεύθυνσης της εφημερίδας.

Με την αγωγή ο Ε. Βενιζέλος ζητά να του επιδικασθεί ως αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης το ποσό των δύο εκατομμυρίων ευρώ.

Αυτό είναι το κείμενο της αγωγής του...




... υπουργού Εθνικής Άμυνας κατά της ιδιοκτήτριας εταιρείας :


ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Διαδικασία άρθρου 681Δ ΚΠολΔ


Α Γ Ω Γ Η

Του Ευάγγελου Βενιζέλου του Βασιλείου, δικηγόρου, Καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, βουλευτή Θεσσαλονίκης και Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κατοίκου λόγω της ιδιότητός μου Αθηνών, οδός Βουκουρεστίου αριθμός 34.

Κ Α Τ Α

1. Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «VETO ΜΕΣΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ» που εδρεύει στο 17ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας (συμβολή των οδών Πηγών και Ερυμάνθου, Νέα Κηφισιά), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, ιδιοκτήτριας και εκδότριας της εφημερίδας VETO ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 2. Των: (α) Χρήστου Μουλίνου, (β) Παντελή Ζαγοριανίτη, (γ) Ευθυμίου (Μάκη) Τριανταφυλλόπουλου και (δ) Αθανασίου Λάλα, μελών της συντακτικής ομάδας διεύθυνσης της ως άνω εφημερίδας, κατοίκων Νέας Κηφισιάς Αττικής, 17ο χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού Αθηνών – Λαμίας (συμβολή των οδών Πηγών και Ερυμάνθου).

Η πρώτη αντίδικος είναι ιδιοκτήτρια και εκδότης της πρόσφατα εκδοθείσας εβδομαδιαίας εφημερίδας με την επωνυμία «VETO ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ», η οποία εκδίδεται στην Αθήνα και κυκλοφορεί κάθε Κυριακή σε ολόκληρη την Ελλάδα και το εξωτερικό, και οι υπό στοιχείο 2 αντίδικοι είναι από κοινού οι διευθυντές σύνταξής της.

Με το δεύτερο μόλις φύλλο της εφημερίδας αυτής, που κυκλοφόρησε στις 08.11.2009, πραγματοποιήθηκε χωρίς καμία αφορμή οργανωμένη αήθης επίθεση σε βάρος μου, με αποτέλεσμα να επέλθει βάναυση προσβολή της τιμής και της υπολήψεώς μου ως ανθρώπου και ως πολιτικού.

Μάλιστα, οι εναγόμενοι, τελώντας σε πλήρη επίγνωση της παρανομίας και της ανηθικότητας του εγχειρήματός τους, χρησιμοποίησαν για να με πλήξουν διάφορους ισχυρισμούς, που αφορούν τον πατέρα μου, με σκοπό να επιχειρήσουν εκ των υστέρων να αποσείσουν τις ευθύνες τους, επικαλούμενοι ότι τάχα δεν αναφέρθηκαν στο πρόσωπό μου.

Θεμελιώδες, όμως, στοιχείο και κοινός παρονομαστής της συκοφαντικής αυτής επίθεσης είναι η χρήση των φωτογραφιών και του επιθέτου μου, το οποίο για κάθε αναγνώστη, τηλεθεατή ή ακροατή παραπέμπει φυσικά σε εμένα ως δημόσιο πρόσωπο και όχι σε κάποιο συγγενή μου.

Ειδικότερα:

Στην πρώτη σελίδα του προαναφερθέντος φύλλου και στο κέντρο αυτής δημοσιεύεται φωτογραφία μου με τον τίτλο «ΤΟ ΚΟΛΠΟ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ ΜΕ ΤΑ 7 ΟΙΚΟΠΕΔΑ» και τον υπέρτιτλο «ΟΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΛΑ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ ΤΗΝ ΞΑΝΘΗ». Εντός πλαισίου και με διαφορετικό χρώμα και κεφαλαία γράμματα, ώστε να μη διαφεύγει της προσοχής και του πλέον βιαστικού αναγνώστη, παρατίθεται υπό μορφή αποφθέγματος, η φράση «ΤΟ ΝΟΜΙΜΟΦΑΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ».

Κάτω από τους προαναφερθέντες τίτλο και υπότιτλο, έχει καταχωρηθεί, με πεζά γράμματα, το εξής κακοηθέστατο και απολύτως αναληθές κατά περιεχόμενο κείμενο: «Πώς ο πατέρας του υπουργού Άμυνας «κέρδισε» από το Δημόσιο, με ψευδομάρτυρες, εκτάσεις κομιτατζήδων και έχτισε πολυκατοικία σε παιδική χαρά».

Στις σελίδες 6 και 7 του ίδιου φύλλου, υπό τον υπέρτιτλο «ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΗΘΙΚΟ» δημοσιεύεται κείμενο υπογραφόμενο από τον δημοσιογράφο Γιώργο Μανουσακάκη, ως συντάκτη, με τον τίτλο «Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΕΧΤΙΖΕ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ ΜΕ ΣΥΝΤΑΓΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ» και τον υπότιτλο (με μικρότερα γράμματα) «Ο πατέρας του υπουργού Άμυνας κέρδισε από το Δημόσιο εκτάσεις κομιτατζήδων». Ο αναγνώστης, όμως, που εστιάζει την προσοχή του στον τίτλο ταυτοποιεί το όνομα Βενιζέλος με εμένα καθώς ένα μη δημόσιο πρόσωπο δεν θα παρουσιαζόταν με μόνο το επίθετό του.

Χαρακτηριστικά είναι τα εξής αποσπάσματα του συγκεκριμένου άρθρου: «Άρωμα Μονής Βατοπαιδίου αναδύει η υπόθεση με τα οικόπεδα στην Ξάνθη που έχει στην κυριότητά του ο κ. Βασίλης Βενιζέλος, πατέρας του σημερινού υπουργού Εθνικής Άμυνας… Το VETO με αφορμή την υπόθεση της ανταλλαγής δύο οικοπέδων του κ. Βενιζέλου με την Κτηματική Εταιρία του Δημοσίου στην Ξάνθη φέρνει στο προσκήνιο όλη τη διαδικασία απόκτησης των εκτάσεων αυτών που συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των 31 τίτλων ακίνητης περιουσίας…

Ο κ. Βασίλης Βενιζέλος παρουσιάστηκε με αποφάσεις δικαστηρίων ως συνιδιοκτήτης επτά τέτοιων οικοπέδων (σημείωση: εννοεί οικόπεδα που συγκαταλέγονταν στις λεγόμενες «εχθρικές περιουσίες» και ανήκαν, κατά το δημοσίευμα, στο Ελληνικό Δημόσιο) της Ξάνθης με το Ελληνικό Δημόσιο…

Από τη στιγμή που η ΚΕΔ είχε απέναντί της συνιδιοκτήτη με αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις, ήρθε σε συμβιβασμό μαζί του, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το περιουσιακό κομμάτι της υπόθεσης, ώστε να μπορεί ο καθένας να αξιοποιήσει την περιουσία του. Αποτέλεσμα ήταν ο κ. Βασίλης Βενιζέλος να βρεθεί με δύο μεγάλα δικά του οικόπεδα στην πόλη της Ξάνθης, στα οποία σήμερα έχουν χτιστεί δύο πολυκατοικίες.

Μάλιστα, στο οικόπεδο της οδού Έλλης, που βρίσκεται η πενταόροφη πολυκατοικία, πριν από περίπου πέντε χρόνια λειτουργούσε παιδική χαρά… Αξιοπερίεργο βέβαια είναι το γεγονός ότι την υπόθεση της κυριότητας των οικοπέδων ο πατέρας Βενιζέλος την κέρδισε στο δεύτερο βαθμό. Δηλαδή το πρωτοδικείο Ξάνθης αποφάσισε, με λίγα λόγια, ότι δεν γίνεται να έχει αγοράσει αυτός οικόπεδα που ήταν ιδιοκτησίες Βουλγάρων κατακτητών, γιατί οι κατακτητές δεν τα είχαν ποτέ δικά τους, ούτε από την εποχή των κομιτατζήδων ούτε και την εποχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Μάλιστα στην απόφασή του το πρωτοδικείο Ξάνθης, αφού τονίζει ότι δεν ισχύει ούτε το επιχείρημα της χρησικτησίας που επικαλέστηκαν σε κάποιες περιπτώσεις οι διεκδικητές των «εχθρικών» οικοπέδων, χρησιμοποιεί και σκληρές εκφράσεις εναντίον τους, όπως «αναληθείς» απόψεις. Επιπροσθέτως ο δικαστής χρησιμοποιώντας «κομψή» γλώσσα κάνει λόγο για ψευδομάρτυρες από την πλευρά του κ. Βενιζέλου, αφού οι υποτιθέμενοι καλοί φίλοι των δωρητών δεν γνώριζαν τα συγγενικά τους πρόσωπα.

Το Πρωτοδικείο της Ξάνθης, λοιπόν, το έτος 1999, με τον υιό Βενιζέλο βουλευτή, δικαίωσε το ελληνικό Δημόσιο και δεν επιτρέπει στον πατέρα να χριστεί ιδιοκτήτης των επτά οικοπέδων. Ωστόσο, όταν η υπόθεση δικάζεται το 2001 στο περίφημο Εφετείο Κομοτηνής, γνωστό για τη δράση του στο σκάνδαλο της Μονής Βατοπαιδίου, δικαιώνει τον κ. Βασίλη Βενιζέλο και του αποδίδει με αμετάκλητη απόφαση στην κυριότητά του τις επίμαχες εκτάσεις. Όλως τυχαία τότε ο υιός Βενιζέλος ήταν υπουργός Πολιτισμού, ενώ πριν είχε χρηματίσει και υπουργός Δικαιοσύνης.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι εκείνη την εποχή ξεκίνησε να δικάζεται στις ίδιες αίθουσες και η υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου. Πάντως ο κ. Βασίλης Βενιζέλος σε επιστολή του σε τοπική εφημερίδα της Ξάνθης πέρυσι το Δεκέμβριο ουσιαστικά καυχιέται, αφού, όπως αναφέρει, έπειτα από ένδεκα χρόνια δικαστικής μάχης κέρδισε την υπόθεση των οικοπέδων…».

Τελειώνοντας το ίδιο άρθρο αναφέρει τα εξής σχετικά με την ανταλλαγή των οικοπέδων: «…Επιπλέον, το κτίριο που βρισκόταν στο κτίριο που απέκτησε ο πατήρ Βενιζέλος κατεδαφίστηκε άρον άρον, ίσως και με ληξιπρόθεσμη άδεια κατεδάφισης, ενώ έλαβε και 45.000 ευρώ μετρητά ως διαφορά αξίας καθώς οι εκτιμητές της ΚΕΔ και του κ. Βενιζέλου συνομολόγησαν ότι το οικόπεδο 310 τετραγωνικών μέτρων (που έδωσε ο πατήρ Βενιζέλος στην υποβαθμισμένη και γεμάτη σκουπίδια περιοχή των καπναποθηκών της Ξάνθης, στο οποίο έχει ήδη δημιουργηθεί πάρκο) έχει μεγαλύτερη αξία από το άλλο οικόπεδο 410 τετραγωνικών μέτρων επί της οδού Τσαλδάρη το κέντρο της πόλης».

Όλα τα ανωτέρω παρατίθενται κάτω από το εξής εισαγωγικό σχόλιο που στρέφεται ευθέως εναντίον μου με βαρύτατους και παντελώς ατεκμηρίωτους και άδικους χαρακτηρισμούς που επιχειρούν να με απαξιώσουν ηθικά όχι μόνο ως βουλευτή και Υπουργό, αλλά κυρίως ως πρόσωπο με μακρά διαδρομή στον δημόσιο βίο, ως δικηγόρο και ως δάσκαλο του συνταγματικού δικαίου: «ΣΟΒΑΡΟ θέμα ηθικής τάξεως γεννάται για δύο κορυφαία στελέχη της Κυβέρνησης.

Δικοί τους άνθρωποι, η σύζυγος στην περίπτωση το προέδρου της Βουλής Φίλιππου Πετσάλνικου και ο πατέρας για την υπόθεση του υπουργού Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου, φαίνεται πως έχουν παρουσιάσει μία τελείως διαφορετική συμπεριφορά, που δεν συνάδει με το πολιτικό ήθος που φιλοδοξεί να επιδείξει το ΠΑΣΟΚ του κ. Γιώργου Παπανδρέου… ενώ η περίπτωση το πατέρα του κ. Βενιζέλου με τις ανταλλαγές οικοπέδων που προέρχονται και από κομιτατζήδες παραπέμπει συνειρμικά στο σκάνδαλο της Μονής Βατοπαιδίου.

Επιπλέον είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι και οι δύο επιφανείς πολιτικοί άνδρες έχουν διατελέσει Υπουργοί Δικαιοσύνης. Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι αν οι δύο παραπάνω δεν ήταν συγγενείς των κορυφαίων πολιτικών είναι σίγουρο ότι θα είχαν διαφορετική αντιμετώπιση, κρίνοντας βέβαια από τις δεδικασμένες παρόμοιες υποθέσεις απλών πολιτών.

Αν και μετά το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών οι πολιτικοί δεν έχουν κατανοήσει τη σχέση της ηθικής με τη νομιμότητα και τη νομιμοφάνεια και αρκούνται στο να στρουθοκαμηλίζουν πίσω από το μόττο «δεν υπάρχει οικογενειακή ευθύνη» τότε θα επανέλθουμε σύντομα σε σκηνικά του πρόσφατου παρελθόντος».

Όλα τα προαναφερόμενα δημοσιεύματα συνιστούν πολλαπλή διαστρέβλωση της αλήθειας και κατευθύνονται ενσυνειδήτως και ειδικώς στην προσβολή της τιμής και της υπόληψής μου.

Το νόημα αυτών συνίσταται στα εξής εντελώς συκοφαντικά:

Πρώτον, ότι δήθεν λόγω της ιδιότητάς μου ως Υπουργού Δικαιοσύνης το 1996 και Πολιτισμού κατά το έτος 2001, το Εφετείο Κομοτηνής αναγνώρισε τον πατέρα μου συγκύριο μαζί με το Δημόσιο διαφόρων ακινήτων, ανατρέποντας την (ορθή κατά το δημοσίευμα) πρωτόδικη απόφαση του Πρωτοδικείου Ξάνθης, το οποίο είχε απορρίψει την αγωγή του πατέρα μου κατά του Ελληνικού Δημοσίου, ως αβάσιμη και στηριζόμενη σε «ψευδομάρτυρες».

Οι ισχυρισμοί αυτοί διατυπώθηκαν από την εφημερίδα εν γνώσει της αναληθείας τους, αφού ο μεν ισχυρισμός περί επιρροής μου στην έκβαση της δίκης είναι αποκύημα νοσηρής φαντασίας (το αληθές είναι ότι το Εφετείο έκρινε κατά συνείδηση και ανεπηρέαστο από εμένα ή οποιοδήποτε τρίτο), ο δε ισχυρισμός περί «ψευδομαρτύρων» του πατέρα μου – που αποτέλεσε και τμήμα του τίτλου που καταχωρήθηκε στο πρωτοσέλιδο – διαψεύδεται από το περιεχόμενο των δικαστικών αποφάσεων που ήταν στα χέρια των εναγομένων και κυρίως από την αμετάκλητη 448/2001 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, που δικαίωσε τις απόψεις του πατέρα μου και έκρινε τους ισχυρισμούς του ως αποδεδειγμένους και ουσιαστικά βάσιμους.

Σημειωτέον ότι η χρησιμοποιούμενη στο επιλήψιμο δημοσίευμα φράση «όλως τυχαία τότε ο υιός Βενιζέλος ήταν Υπουργός Πολιτισμού, ενώ πριν είχε χρηματίσει και υπουργός Δικαιοσύνης», εννοεί σαφώς ότι η δικαστική νίκη του πατέρα μου υπήρξε αποτέλεσμα της ιδιότητάς μου ως υπουργού και υπαινίσσεται, εμμέσως πλην σαφώς, δική μου παρέμβαση στην έκβαση της δίκης. Τούτο, άλλωστε, δεν αναφέρεται μόνο στο συγκεκριμένο σημείο του δημοσιεύματος, αλλά και στο υπερκείμενο εισαγωγικό σχόλιο που παρατέθηκε ανωτέρω και περιέχει, μεταξύ άλλων, και τον συκοφαντικό ισχυρισμό ότι η «αντιμετώπιση» του πατέρα μου από το Δικαστήριο θα ήταν «διαφορετική», αν δεν είχα διατελέσει υπουργός Δικαιοσύνης.

Δεύτερον, ότι δήθεν ο πατέρας μου διεκδίκησε δικαστικά και πέτυχε να του επιδικαστούν ακίνητα που ανήκαν σε «κομιτατζήδες», δηλαδή σε πρόσωπα που το 1939 ανεχώρησαν οριστικά από την Ελλάδα και στη συνέχεια απέβαλαν την ελληνική ιθαγένεια, με αποτέλεσμα η περιουσία τους να καταληφθεί ως «εχθρική» από το Ελληνικό Δημόσιο. Το αληθές, όμως, που προκύπτει από την παραπάνω αμετάκλητη εφετειακή απόφαση και τελούσε εν γνώσει των εναγομένων είναι το τελείως αντίστροφο: Από τα επτά αδέλφια μίας οικογένειας τα πέντε ανεχώρησαν από την Ελλάδα και απέβαλαν την ελληνική ιθαγένεια, οι δύο όμως άλλες αδελφές παρέμειναν στην Ελλάδα έχοντας ελληνική ιθαγένεια και ελληνική συνείδηση και εν τέλει δεκαετίες αργότερα ως δικαιοπάροχος του πατέρα μου η επιζήσασα από τις δύο αυτές Ελληνίδες αδελφές διεκδίκησε ως κληρονόμος και του μεριδίου της αδελφής της τα 2/7 της οικογενειακής περιουσίας, ενώ τα υπόλοιπα 5/7 περιήλθαν και εξακολουθούν να ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο.

Το τελείως δηλαδή αντίστροφο από το συκοφαντικό και χυδαίο χαρακτηρισμό του δημοσιεύματος που διατυπώθηκε με αδικοπρακτική πρόθεση από τους εναγομένους εν γνώσει της απολύτου αναληθείας.

Τρίτον, ότι οι πράξεις ανταλλαγής (ουσιαστικά αυτούσιας διανομής) που ακολούθησαν την έκδοση της αμετάκλητης εφετειακής αποφάσεως κατέληξαν δήθεν στο να λάβει ο πατέρας μου από το Δημόσιο αφενός μεν ένα οικόπεδο στο οποίο υπήρχε παιδική χαρά και άρα υπονοείται ότι ήταν αντικοινωνική η πράξη αυτή, αφετέρου δε ένα οικόπεδο μεγαλύτερης αξίας από εκείνο που παραχώρησε και επιπλέον και το ποσό των 45.000 ευρώ, και ότι οι ανταλλαγές αυτές συνιστούν αποτέλεσμα αθέμιτης συναλλαγής. Οι εναγόμενοι όμως έχοντας στη διάθεσή τους όλα τα στοιχεία του σχετικού φακέλου γνώριζαν πολύ καλά ότι ως αποτέλεσμα της διανομής που έγινε προκειμένου να συγκεντρωθούν σε διακεκριμένα ακίνητα τα ποσοστά κυριότητας του Δημοσίου αφενός και αφετέρου του πατέρα μου και της ομοδίκου συναδέλφου του, στον πατέρα μου περιήλθαν (κατά το ½) δύο ακίνητα στην περιοχή του Δήμου Ξάνθης: Ένα που ενώ ανήκε στο Δημόσιο το χρησιμοποιούσε προσωρινά ο Δήμος Ξάνθης, ο οποίος αποδέχθηκε την κυριότητα του Δημοσίου και το δικαίωμά του να το μεταβιβάσει, ως δική του επιλογή και όχι ως επιλογή του πατέρα μου.

Και ένα ακίνητο που στη συνέχεια ζήτησε επιμόνως η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης, προκειμένου να το χρησιμοποιήσει ως περιβάλλοντα χώρο του Μουσείου Καπνού. Το δεύτερο αυτό ακίνητο προκειμένου να εξυπηρετηθεί η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ξάνθης αντικαταστάθηκε από το Δημόσιο με άλλο ακίνητό του, αυτό της οδού Παναγή Τσαλδάρη 109.

Αυτό το ακίνητο που τελικά περιήλθε στον πατέρα μου κατά το ½ οι εναγόμενοι γνώριζαν πολύ καλά (από τα στοιχεία του φακέλου αλλά και από όσα ανέφερε τόσο ο πατέρας μου όσο και εγώ προσωπικά σε τηλεοπτική εκπομπή του εναγομένου Ευθυμίου Τριανταφυλλόπουλου που μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ALTER στις 19-1-2009) ότι σε σύγκριση με το ακίνητο συνιδιοκτησίας του πατέρα μου που περιήλθε τελικώς στην κυριότητα του Δημοσίου δια της Κ.Ε.Δ. ήταν:

1. Μικρότερης αξίας σύμφωνα: (α) Με τις αντικειμενικές αξίες της περιοχής, (β) Με την εκτίμηση του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών και (γ) Την τελική εκτίμηση των ίδιων των υπηρεσιών του Δημοσίου (Κ.Ε.Δ.).

2. Μικρότερης έκτασης,

3. Μικρότερου συντελεστή δόμησης. Για τον λόγο αυτό καταβλήθηκε στον πατέρα μου από την Κ.Ε.Δ. και το πρόσθετο ποσό των 45.000,00 ευρώ. Η κακόπιστη και συκοφαντική πρόθεση των εναγομένων προκύπτει και από το γεγονός ότι η παραπάνω τηλεοπτική εκπομπή του εξ αυτών Ευθυμίου Τριανταφυλλόπουλου είχε βασιστεί στον ψευδή ισχυρισμό ότι στο ακίνητο αυτό της οδού Παναγή Τσαλδάρη 109 υπήρχε ολόκληρη πενταόροφη οικοδομή, που εκτίνασσε στα ύψη την αξία του ακινήτου αυτού, που είχε δήθεν υπολογιστεί από το Σ.Ο.Ε. και την Κ.Ε.Δ. ως γήπεδο και όχι ως πολυώροφη οικοδομή.

Τονίσθηκε τότε στην εκπομπή αυτή και με συνέντευξη του πατέρα μου, αλλά και με δική μου παρέμβαση, αυτό που αποδεικνύεται από έγγραφα που είχαν σε γνώση τους οι εναγόμενοι: Ότι το κτίσμα αυτό ήταν αυθαίρετο, ημιτελές, στατικά επικίνδυνο, παράνομο και κατεδαφιστέο, η δε δαπάνη κατεδάφισης έπρεπε μάλιστα να βαρύνει την Κ.Ε.Δ. Πράγματι, το κτίσμα αυτό κατεδαφίστηκε, όπως βεβαιώνει η αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία (βλ. το 1201/16-9-2009 έγγραφο της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών – Τμήμα Πολεοδομίας και Πολεοδομικών Εφαρμογών του Δήμου Ξάνθης).

Η κατεδάφιση του κτίσματος συνιστά και κατεδάφιση των ισχυρισμών της εκπομπής αυτής της 19ης.1.2009. Ο παραπάνω, όμως, εναγόμενος, με την πρώτη εναγομένη και τους συναδέλφους του της συντακτικής και διευθυντικής ομάδας επανήλθε αποσιωπώντας τεχνηέντως το ζήτημα αυτό (μείζον για την εκπομπή του) διατηρώντας όμως όλα τα άλλα στοιχεία της συκοφαντικής επίθεσης, ενώ όλοι οι εναγόμενοι είχαν βαθειά και συστηματική γνώση της αναλήθειας και του συκοφαντικού χαρακτήρα των ισχυρισμών τους. Όλη δε αυτή η μεθόδευση αποδεικνύει την ένταση, τον επαγγελματικό χαρακτήρα και την επίταση του δόλου των εναγομένων.

Τέταρτον, ο κεντρικός τίτλος της πρώτης σελίδας του ανωτέρω φύλλου («Το κόλπο Βενιζέλου με τα 7 οικόπεδα – Οι δικαστικές αποφάσεις αλά Βατοπαίδι για τις ανταλλαγές στην Ξάνθη»), ο αντίστοιχος τίτλος της σελίδας 6 του ίδιου φύλλου («Ο Βενιζέλος έχτιζε πολυκατοικίες στην Ξάνθη με συνταγή Βατοπαιδίου») καθώς και η δημοσίευση της φωτογραφίας μου στην πρώτη σελίδα, λαμβανόμενες τόσο αυτοτελώς, όσο και σε συνδυασμό με το περιεχόμενο του εσωτερικού δημοσιεύματος, το οποίο παρατέθηκε και αναλύθηκε ανωτέρω, αποσκοπούν να με εμφανίσουν ως ενεχόμενο σε ένα ανύπαρκτο και κατασκευασμένο από την ίδια την ανωτέρω εφημερίδα «σκάνδαλο», συγκρίσιμο με την υπόθεση Βατοπαιδίου, και να προσβάλουν έτσι την τιμή και να μειώσουν την υπόληψή μου και την πολιτική μου αξιοπρέπεια.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η αρχική τηλεοπτική επίθεση του εκ των εναγομένων Ευθυμίου Τριανταφυλλόπουλου έγινε στις 19-1-2009, την ημέρα δηλαδή που ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έδινα στη Βουλή τη μάχη για τη συγκρότηση Εξεταστικής των Πραγμάτων Επιτροπής για την υπόθεση Βατοπαιδίου.

Τόνισα τότε στην εκπομπή του, και άρα αυτό είναι σε γνώση των εναγομένων, επαγγελματιών του χώρου των μέσων ενημέρωσης, ότι η υπόθεση του πατέρα μου δείχνει το πώς πρέπει να ενεργεί το Δημόσιο για την υπεράσπιση των συμφερόντων του, καθώς στην υπόθεση του πατέρα μου τα πράγματα έγιναν κατά ακριβώς αντίθετο τρόπο από ό,τι στην περιβόητη υπόθεση του Βατοπαιδίου: Αν το Δημόσιο είχε ενεργήσει στην υπόθεση Βατοπαιδίου με τον τρόπο και τον ρυθμό, με τον οποίο ενήργησε στην υπόθεση του πατέρα μου, θα είχαν προστατευθεί τα συμφέροντα του Δημοσίου.

Είναι λοιπόν βαθύτατα προσβλητικός και συκοφαντικός ο παραλληλισμός με την υπόθεση Βατοπαιδίου, που γίνεται σκοπίμως ήδη από τις 19-1-2009, για άγνωστους σε εμένα λόγους που έχουν οι εναγόμενοι.

Είναι προφανές ότι το δημοσιογραφικό καθήκον για ενημέρωση του κοινού σε ζητήματα που ενδιαφέρον τη δημόσια σφαίρα και το δικαίωμα άσκησης κριτικής προς τα δημόσια πρόσωπα δεν περιλαμβάνει το «δικαίωμα» προσβολής της τιμής και της υπόληψης ενός πολιτικού προσώπου με αφορμή περιστατικά που αφορούν το συγγενικό του περιβάλλον και πολύ περισσότερο όταν τα σχετικά γεγονότα παρουσιάζονται με απολύτως ανακριβή και διαστρεβλωμένο τρόπο, όπως συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση.

Όλα αυτά μαρτυρούν ότι πρόθεση των εναγομένων δεν ήταν η πληροφόρηση του κοινού σχετικά με ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος, αλλά αποκλειστικά η δυσφήμιση και καταφρόνησή μου.

Ο δόλος των εναγομένων και ο σκοπός εξυβρίσεώς μου προκύπτει και από την επιλογή της φρασεολογίας των τίτλων και του επιλήψιμου δημοσιεύματος και ιδίως από τις επανειλημμένες αναφορές στην υπόθεση της Μονής Βατοπαιδίου («δικαστικές αποφάσεις αλά Βατοπαίδι», «με συνταγή Βατοπαιδίου», «άρωμα Μονής Βατοπαιδίου»), μίας υπόθεσης δηλαδή που στα μάτια της κοινής γνώμης έχει καταστεί συνώνυμο της διαφθοράς στον δημόσιο βίο, καθώς και της χρήσης της ονειδιστικής φράσης «κόλπο Βενιζέλου», οι οποίες δεν ήταν – προφανώς - αναγκαίες για τη διατύπωση των όποιων διανοημάτων της εφημερίδας, αλλά αποκαλύπτουν πρόθεση αναίτιας συκοφαντικής προσωπικής επιθέσεως.

Με τα παραπάνω σε βάρος μου δημοσιεύματα έβλαψαν οι εναγόμενοι την τιμή και την υπόληψή μου, ενώ παράλληλα προσέβαλαν βάναυσα την προσωπικότητά μου ως ανθρώπου και ως πολιτικού και είναι υπόχρεοι να μου καταβάλουν χρηματική ικανοποίηση για την προκληθείσα ηθική μου βλάβη.

Ειδικότερα, οι υπό το στοιχείο 2 εναγόμενοι, που από κοινού ασκούν τα έργα του διευθυντή και του διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας, αποφάσισαν τη σύνταξη και καταχώριση των συκοφαντικών δημοσιευμάτων, από κοινού διαμόρφωσαν το περιεχόμενο της πρώτης σελίδας αυτής καθώς και τους τίτλους των επί μέρους εσωτερικών δημοσιευμάτων της, ενώ τελούσαν σε γνώση της αναληθείας των ανωτέρω και επεδίωξαν με πρόθεση, παράνομα και ενάντια στα χρηστά ήθη να μειώσουν την τιμή και την υπόληψή μου και άρα είναι αλληλεγγύως και εις ολόκληρο υπόχρεοι κατά τις διατάξεις των άρθρων 57, 59, 299, 914, 919, 920, 926 και 932 ΑΚ. Επιπλέον, η πρώτη εναγομένη, με την ιδιότητά της ως ιδιοκτήτριας και εκδότριας της ανωτέρω εφημερίδας αλλά και ως προστήσασα της ομάδας που ασκεί συλλογικά καθήκοντα διευθυντή και διευθυντή σύνταξης της εφημερίδας και του φερομένου ως συντάκτη του επιλήψιμου δημοσιεύματος είναι επίσης εις ολόκληρο υπόχρεη κατά τις διατάξεις του άρθρου μόνου του ν. 1178/1981, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, σε συνδυασμό με το άρθρο 926 ΑΚ.

Για την χρηματική ικανοποίηση της ηθικής μου βλάβης πρέπει οι εναγόμενοι να καταδικασθούν να μου καταβάλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρο ο καθένας, το ποσό των δύο εκατομμυρίων (2.000.000,00) ευρώ.

Το ποσό αυτό είναι εύλογο, εν όψει του συνόλου των συνθηκών της συγκεκριμένης υποθέσεως και ιδίως:

(α) Του είδους της υπαιτιότητας των εναγομένων που αναφέρθηκε ανωτέρω.

(β) Της έντασης της προσγενόμενης προσβολής.

(γ) Του εύρους της κυκλοφορίας του προαναφερθέντος φύλλου, που ανήλθε σε περισσότερα από 121.000 αντίτυπα, της αναγνωσιμότητάς του (τέσσερα άτομα ανά φύλλο, σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές στατιστικές), της αναμετάδοσης του πρωτοσέλιδου δημοσιεύματος σε μεγάλο αριθμό τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών που έχουν ως περιεχόμενο την ενημέρωση τηλεθεατών και ακροατών για τα βασικά θέματα των εφημερίδων και έχουν μεγάλη απήχηση κατά την κοινή πείρα, της αναπαραγωγής και ανάρτησης του συκοφαντικού δημοσιεύματος σε μεγάλο αριθμό ιστοσελίδων και ιστολογίων του διαδικτύου, που έχουν μεγάλη προσβασιμότητα και αναγνωσιμότητα, κατά την κοινή πείρα.

(δ) Του γεγονότος ότι η συκοφαντική σε βάρος μου πρωτοσέλιδη επίθεση συνετέλεσε στην προσέλκυση αναγνωστών και στην επαύξηση των εισπράξεων της πρώτης εναγομένης από την κυκλοφορία του φύλλου σε σύγκριση με τις αναμενόμενες, εάν το φύλλο αυτό δεν περιλάμβανε τέτοιου είδους δημοσίευμα.

Και (ε) της ιδιαίτερα καλής περιουσιακής κατάστασης των υπό το στοιχείο 2 εναγομένων και της έκτασης της επιχειρηματικής δράσης της πρώτης εναγομένης, που είναι ιδιοκτήτρια και εκδότρια κυριακάτικης εφημερίδας, μεγάλης πανελλήνιας κυκλοφορίας.

Περαιτέρω πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου μόνου του ν. 1178/1981, να διαταχθεί η δημοσίευση στην εφημερίδα «VETO ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» περίληψη της εκδοθησομένης αποφάσεως και μάλιστα στην πρώτη σελίδα αυτής, σε έκταση ίσης προβολής με το συκοφαντικό πρωτοσέλιδο.

Τέλος, επειδή η αξίωσή μου προέρχεται από αδικοπραξία των εναγομένων σε βάρος μου και συντρέχει εξαιρετικός λόγος, συνιστάμενος στην ανάγκη επίκαιρης αποκαταστάσεως της προσβληθείσας προσωπικότητάς μου, πρέπει η εκδοθησομένη απόφαση να κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή.

___________________Για τους λόγους αυτούς________________

_________________________Ζ Η Τ Ω_________________________


Να γίνει δεκτή η παρούσα μου αγωγή.

Να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να μου καταβάλουν, αλληλεγγύως και σε ολόκληρο ο καθένας, το ποσό των δύο εκατομμυρίων (2.000.000,00) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της παρούσας έως την εξόφληση.

Να δημοσιευθεί στην εφημερίδα «VETO ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» περίληψη της αποφάσεως που θα εκδοθεί επί της παρούσας.

Να κηρυχθεί η εκδοθησομένη απόφαση προσωρινά εκτελεστή και
Να καταδικασθούν οι εναγόμενοι στη δικαστική μου δαπάνη.

Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2009,
Ο πληρεξούσιος δικηγόρος.

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...


Διαβάστε παρακάτω...

Ντόρα και Βενιζέλος μηνύουν το «Veto»

Έντονη ήταν η αντίδραση της Ντόρας Μπακογιάννη σε άρθρο της στήλης «στον ψυχαναλυτή», του περιοδικού «Vetomag», με τίτλο «Η Ντόρα Μπακογιάννη στο ντιβάνι». Ανάλογες ήταν και οι αντιδράσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου, σε δημοσίευμα του «Veto» σχετικά με δραστηριότητες του πατέρα του.

Και οι δύο απειλούν ότι θα προσφύγουν στην Δικαιοσύνη, ιδιαίτερα η κ. Μπακογιάννη η οποία σύμφωνα με ανακοίνωσή της θα προσφύγει και στην ΕΣΗΕΑ.





Παραθέτουμε τα πλήρη κείμενα που δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα το «Veto» της Κυριακής 15 Νοεμβρίου 2009, καθώς και τις ανακοινώσεις της κ. Μπακογιάννη και του κ. Βενιζέλου, ώστε οι αναγνώστες της ηλεκτρονικής εφημερίδας zougla.gr να έχουν πλήρη εικόνα και για να εξάγουν τα δικά τους συμπεράσματα για τους λόγους που ώθησαν τους δύο πολιτικούς να αμφισβητήσουν το δικαίωμα στην ελευθεροτυπία.

Διαβάστε το άρθρο που προκάλεσε την μήνη της υποψήφιας προέδρου της ΝΔ:


Η ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΟ ΝΤΙΒΑΝΙ

Η εθνική μας χήρα χωρίς μακιγιάζ

Ξέρεις τι είναι να μη βρίσκεις νούμερο παπούτσι που να ταιριάζει στο πόδι σου; Και να παραγγέλνεις στο εξωτερικό άχαρες γόβες χωρίς τακούνι; Ξέρεις τι είναι να αδυνατίζεις συνέχεια και παρόλα αυτά το σώμα σου να παραμένει απωθητικό; Για να καταλάβει κανείς τι συμβαίνει με τη Ντόρα Μπακογιάννη πρέπει να αντιληφθεί σε βάθος τη σχέση της με τον καθρέφτη της. Δύσκολη σχέση. Δεν συμφιλιώθηκε ποτέ με τις διαστάσεις της και την ομοιότητά της με τον πατέρα της, που την υποχρέωσε να ανέχεται αγενείς ψιθύρους του είδους «είναι σαν τον Μητσοτάκη με μαλλιά». Από τότε που έβαλε «δαχτυλίδι» στο στομάχι για να χάσει κιλά αισθάνεται καλύτερα.

Όλοι τη συγχαίρουν για την κομψότητά της, γνωρίζει όμως ότι παρά τη βελτίωση στη «γραμμή» της, δεν είναι λαχταριστή για τους άντρες που κυκλοφορούν γύρω της. Δεν ήταν ποτέ. Στα νιάτα της είχε αρκετές ερωτικές σχέσεις με στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά υπάρχουν ενδείξεις ότι κανείς τους δεν την ερωτεύτηκε πραγματικά. Της προσέφεραν ηδονή -λένε παρατηρητές εκείνων των ημερών- για να κερδίσουν προνομιακή σχέση με τον πατέρα της. Ακόμη κι αν η ίδια δεν το παραδεχόταν ούτε στον εαυτό της, βαθιά μέσα της ήξερε.

Γι’ αυτό, λοιπόν, μην την παρεξηγείτε όταν συμπεριφέρεται σαν αντιπαθέστατη ψηλομύτα που δεν χωνεύει τα άντερά της. Είναι γεμάτη κόμπλεξ. Συμπλεγματική γενικώς, αλλά και ειδικώς απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά που δεν φημίζεται πια ούτε για τα νιάτα του ούτε για τη γοητεία του. Κι όμως. Oταν πρωτογνωρίστηκαν εκείνος ήταν κούκλος, ακουγόταν ως μεγάλος εραστής, ο νεότερος υπουργός Εξωτερικών και «πουλέν» του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, που έβλεπε σ’ αυτόν ένα μεγάλο πολιτικό ταλέντο.

Λένε πως η Μαρίκα τον ήθελε για γαμπρό, αλλά εκείνος δεν άφηνε κανένα περιθώριο με τη συμπεριφορά του. Μ’ αυτά και μ’ εκείνα η Ντόρα προσπάθησε πολύ για να τον απομακρύνει από τον πατέρα της, πολύ πριν έρθει η ώρα της ρήξης. Τα ίδια πέρασε και με τον Δημήτρη Αβραμόπουλο όταν ήταν διευθυντής διπλωματικού γραφείου του πατέρα της. Ομορφάντρας, με συνταρακτικές επιτυχίες στο άλλο φύλο και παντελώς αδιάφορος για την ίδια, ένας άντρας με σταθερά διεισδυτικό βλέμμα στις γυναίκες, που την κοιτούσε σαν να βλέπει ένα κομμάτι ξύλο. Η μειονεξία της Ντόρας, σε ό,τι αφορά στη γυναικεία της υπόσταση την κάνει να αντιπαθεί, συνήθως, τις όμορφες, πολύ περισσότερο όταν είναι και πετυχημένες.

Την κάνει επίσης να θέλει δίπλα της ως συνεργάτες άντρες τόσο αφοσιωμένους στην ίδια, ώστε η εξάρτησή τους να έχει συμπτώματα υποταγής, που υπό μία ευρεία έννοια μπορεί να θεωρηθεί και συναισθηματική υποτέλεια. Δείτε πώς την κοιτάνε όταν μιλάει από το βήμα της Βουλής ή του συνεδρίου. Σαν τον γαμπρό την πανέμορφη νύφη δευτερόλεπτα πριν την παραλάβει από τον πατέρα της στα σκαλιά της εκκλησίας. Η Ντόρα, λοιπόν, έχει μεγάλη ανάγκη την αναγνώριση και το θαυμασμό, όχι μόνο για το πολιτικό της μέγεθος αλλά για το σύνολο της προσωπικότητάς της που, πολλούς φοβίζει, άλλους απωθεί, κάποιους εντυπωσιάζει και ελάχιστους συγκινεί ειλικρινά.

Ένα πράγμα που την ενοχλούσε βαθιά στον Καραμανλή, μου λένε πρόσωπα που τη γνωρίζουν καλά, ήταν η ικανότητά του να γίνεται συμπαθής στους πολλούς. Η ίδια είχε πάντα υψηλή δημοτικότητα γιατί καταφέρνει να επιβάλλεται με την κατάλληλη μιντιακή βοήθεια και την ισχυρή επιχειρηματική προστασία που την περιβάλλει. Αλλά δεν θα γίνει ποτέ πρόσωπο αγαπητό στο λαό, γιατί το χαμόγελό της είναι ψεύτικο, το βλέμμα της παγωμένο, ακόμη και η προφορά της επιτηδευμένη.

Της αρέσει το μακιγιάζ του Αχιλλέα Χαρίτου και η κόμμωση του Βαλεντίνο. Δεν βγαίνει από την πόρτα του σπιτιού της αν δεν «σοβατιστεί» καλά και δεν χτενιστεί επιμελώς. Είναι σπάνιο να τη δει κανείς σε φυσική κατάσταση και κάποιος που είχε την εμπειρία μού είπε ότι δίκιο έχει που δεν θέλει τη βλέπουν όπως ξυπνάει το πρωί. Την έχει κουράσει, όμως, όλη αυτή η προσπάθεια. Είναι πια 55 χρόνων. Κι ακόμη περιμένει να γίνει αρχηγός της Ν.Δ. Πόσο άραγε θα χρειαστεί να περιμένει για να γίνει πρωθυπουργός;

Η πρώτη Ελληνίδα πρωθυπουργός στην Ελλάδα… Χιλιάδες φορές έχει συλλαβίσει αυτή τη φράση. Είναι όλα έτοιμα: Έχει ήδη μοιράσει τα χαρτοφυλάκια της κυβέρνησης που θα σχηματίσει. Έχει ήδη συνεννοηθεί με τους «νταβατζήδες» για τις διευκολύνσεις που τους περιμένουν. Έχει περάσει μηνύματα σε ξένες πρεσβείες για όσα έχουν να ελπίζουν, και σε επιχειρηματίες για δουλειές που θα στηθούν. Αλλά φτάνουν αυτά για να έρθει επιτέλους η ώρα να ανέβει στο θρόνο; Τα έχει καλά με τις εταιρίες δημοσκοπήσεων, με τους κυρίαρχους διαμορφωτές της κοινής γνώμης και με τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης.

Διαθέτει θηριώδη μηχανισμό επικοινωνίας και έναν στρατό embeded δημοσιογράφων που πίνουν νερό στο όνομά της, όχι φυσικά με το αζημίωτο ή χωρίς κάποια εξυπηρέτηση. Κανένας πολιτικός δεν έχει την ασυλία που απολαμβάνει και ελάχιστοι έχουν το «πόθεν έσχες» της. Κι όμως, ακόμη περιμένει στον προθάλαμο της εξουσίας. Η πιο δύσκολη στιγμή της ήταν όταν ήρθαν στο φως οι αποκαλύψεις για τις τοστιέρες και τις φρυγανιέρες που της έστελνε ο Χριστοφοράκος.

Υπέστη πολιτική ζημιά, πολύ περισσότερο όταν ξέσπασε και το σκάνδαλο με τη διαφυγή Καραβέλα χάρη σε ένα τηλεγράφημα που χάθηκε στους διαδρόμους του υπουργείου Εξωτερικών. Στενοχωρήθηκε τότε πολύ, γιατί τσαλακώθηκε. Αλλά έχει κληρονομήσει την ψυχραιμία του Μητσοτάκη και ανατάχθηκε γρήγορα. Μια μάχη έχασε, άλλωστε, όχι τον πόλεμο.

Από τον πατέρα της έχει πάρει επίσης τη συστηματικότητα στην ίντριγκα, τη μεθοδικότητα στα ρουσφέτια, την πίστη ότι όλα και όλοι αγοράζονται, τη βεβαιότητα ότι η πατρίδα είναι ένα χωράφι που της ανήκει βάσει χρησικτησίας και ό,τι υπάρχει πάνω σε αυτό επίσης της ανήκει: Αγελάδες για άρμεγμα, κατσίκια για φάγωμα, δέντρα για κόψιμο.

Της αρέσει πολύ να θυμίζει τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, στην οποία οφείλει την πολιτική της εκτίναξη και τον υποτιθέμενο αντιχουντικό «αγώνα» της στο Παρίσι. Της αρέσει ακόμη να την εμφανίζουν ως κάποια που έζησε τον Μάη του 1968, ήταν «ψιλοαριστερή» και στην πορεία φωτίστηκε και πέρασε στην Κεντροδεξιά. Ψοφάει να ακούει ότι έχει ζήτηση στο εξωτερικό και ότι αρέσει στους νέους.

Έχει άγρια ανταγωνιστική σχέση με την κόρη της και εξαντλεί τον αυταρχισμό της στον γιο της. Ζηλεύει τον Ισίδωρο και κάνει υποχωρήσεις για να μην τον χάσει. Είναι δύσκολο να μιλήσεις μαζί της και να μην αναφέρει, en passant, κάτι σχετικό με τον πατέρα της. Αισθάνεται κάθε στιγμή ότι ο Μητσοτάκης είναι σε μια γωνία και τη βλέπει, την παρακολουθεί για να την επιδοκιμάσει ή να τη συμβουλέψει. Του οφείλει σχεδόν όλα όσα έχει πετύχει μέχρι τώρα και είναι ο μοναδικός άντρας που την κάνει να αισθάνεται ευάλωτο κορίτσι. «Ντοράκι» τη φωνάζει. Οταν έρθει η ώρα να φύγει από τη ζωή, η Ντόρα θα απελευθερωθεί αλλά ταυτόχρονα θα φυλακιστεί, γιατί θα μείνει μόνη με τον καθρέφτη της και αντιμέτωπη με την υπαρξιακή της τραγικότητα: Το εξωτερικό και το εσωτερικό της μέγεθος βρίσκονται σε πλήρη δυσαναλογία.

Ο ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ

Η δήλωση της Ντόρας Μπακογιάννη

«Στην πολιτική μου πορεία έχω υποστεί κάθε είδους επιθέσεις.

Σήμερα όμως η χυδαιότητα ξεπέρασε κάθε προηγούμενο.

Προφανώς μη βρίσκοντας πολιτικά επιχειρήματα, επιτίθενται άνανδρα στη γυναικεία μου υπόσταση, στην προσωπική μου ζωή, στη σχέση μου με τα παιδιά μου.

Η επίθεση αυτή δεν στρέφεται μόνο ενάντια σε μένα.

Προσβάλει κάθε γυναίκα, κάθε μητέρα, κάθε εργαζόμενη.

Γι αυτό προσφεύγω στη δικαιοσύνη και στην ΕΣΗΕΑ προκειμένου να προστατεύσω την οικογένειά μου.

Θέλω να ξέρουν όμως ότι δεν με φοβίζουν.

Πρέπει να ντρέπονται οι αυτουργοί αυτών των επιθέσεων, φυσικοί και ηθικοί, αλλά και όσοι επιχαίρουν με αυτές.

Καλώ όλες τις νέες και τους νέους, όλες τις γυναίκες, όλους τους υγιώς σκεπτόμενους πολίτες να καταδικάσουν αυτές τις αθλιότητες.

Τους καλώ με τη συμμετοχή τους να δώσουν μια ηχηρή απάντηση.

Δεν είναι αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει».

Τι προκάλεσε την αντίδραση του Ε. Βενιζέλου

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος χαρακτηρίζει ακραία συκοφαντικό το δημοσίευμα του «Veto» της περασμένης Κυριακής και επιχειρεί να δώσει εξηγήσεις για την καταδικαστική απόφαση κατά πατέρα του αποδίδοντάς την σε πολιτικές σκοπιμότητες.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του υπουργού Άμυνας:

«Η εφημερίδα VETO, συμφερόντων του κ. Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, μετά την άμεση απάντησή μου στο ακραία συκοφαντικό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της περασμένης Κυριακής, συνεχίζει στο σημερινό φύλλο την επίθεση εναντίον μου, πάλι δια του ογδοντάχρονου πατέρα μου, τον οποίο τώρα εγκαλεί πως έχει “παρελθόν που δεν αρμόζει σε πατέρα υπουργού”!

Μόνον που εγώ έχω σταθερά τον ίδιο πατέρα και είμαι βουλευτής και υπουργός από το 1993 τιθέμενος διαρκώς στην κρίση του ελληνικού λαού.

Αυτή η βάναυσα φασιστική αντίληψη έχει δυστυχώς εγκατασταθεί στον δημόσιο βίο με εκφραστές της μερικά πρόσωπα που έγιναν πάμπλουτα και πανίσχυρα εμπορευόμενα θράσος και ανεξέλεγκτο κιτρινισμό.

Αυτό το ζήτημα δεν με αφορά προσωπικά.

Αφορά την δημοκρατική Πολιτεία και την ποιότητα του δημόσιου βίου θεσμικά και στο πλαίσιο αυτό προσωπικά θα κάνω όλα όσα πρέπει:

Το VETO του κ. Τριανταφυλλόπουλου “αποκαλύπτει” λοιπόν σήμερα μία υπόθεση του 1986, για την οποία τοποθετήθηκα αναλυτικά ενώπιον της Βουλής το 1993 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Τόνισα τότε ότι μια αθωωτική για τον πατέρα μου απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης για πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορία, ανατράπηκε προκειμένου να πληγώ πολιτικά εγώ αρχικά ως νομικός παραστάτης του Ανδρέα Παπανδρέου και στη συνέχεια ως κυβερνητικός εκπρόσωπός του μέσα στο κλίμα και τις σκοπιμότητες της εποχής εκείνης.

Το δημοσίευμα αναφέρει μάλιστα ονομαστικά δύο από τα μέλη της σύνθεσης του δικαστηρίου του 1993. Συμπτωματικώς, ο ένας υπηρέτησε την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ως ειδικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και ο άλλος επελέγη από αυτήν ως Πρόεδρος του Αρείου Πάγου.

Από το 1993 μέχρι σήμερα, το μόνο νέο στοιχείο είναι η καταδίκη για ψευδορκία δύο μαρτύρων, στις καταθέσεις των οποίων θεμελιώθηκε η απόφαση του 1993.

Ζήτησα τότε συγνώμη από τον πατέρα μου γιατί εξαιτίας της πολιτικής μου δράσης υπέστη μια τέτοια ταλαιπωρία και αυτό δυστυχώς συμβαίνει ξανά τώρα.

Δεν αρκείται όμως το VETO του κ. Τριανταφυλλόπουλου σε αυτό.

Ρίχνει και άλλα “όπλα” στη μάχη του.

Αναφέρεται και στην αγορά, το 1999, του ξενοδοχείου Ακροπόλ από το Υπουργείο Πολιτισμού, κάτι που ήταν μόνιμος στόχος του Υπουργείου, καθώς το κτίριο αυτό βρίσκεται απέναντι από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.

Θυμίζω λοιπόν ότι αυτή είναι μια από τις επωφελέστερες συμβάσεις που έχει συνάψει το ελληνικό Δημόσιο με την έγκριση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Το Δημόσιο απέκτησε ένα ιστορικό ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας έναντι τιμήματος περίπου 5 εκατομμυρίων ευρώ (όσο κοστίζει δηλαδή ένα μεγάλο διαμέρισμα στην περιοχή του Προεδρικού Μεγάρου) και σήμερα η αξία του ακινήτου αυτού είναι υπερπολλαπλάσια.

Αν μάλιστα συνεχιζόταν η σύμβαση και κατά το δεύτερο μέρος της ανακαίνισης, αυτή θα είχε επιτευχθεί με κόστος υποπολλαπλάσιο αυτού που θα χρειαζόταν ή θα χρειαστεί τώρα, αν γίνει ανάθεση εργολαβίας.

Δυστυχώς, κατά το διάστημα που δεν ήμουν εγώ Υπουργός Πολιτισμού καταγγέλθηκε η σύμβαση κατά το δεύτερο αυτό μέρος και έκτοτε προκλήθηκε μια εμπλοκή που ελπίζω να λύσει η σημερινή ηγεσία του ΥΠΠΟ.

Το μείζον θέμα όμως είναι ο ρόλος του καθενός μας στον δημόσιο βίο και γιατί τώρα η συγκεκριμένη εφημερίδα μου επιτίθεται σε κάθε φύλλο της.

Ως προς το πρώτο ερώτημα η απάντησή μου είναι ότι ανήκω σε αυτούς που εισήλθαν στον δημόσιο βίο έχοντας επιστημονικούς τίτλους, επάγγελμα και οικογενειακή περιουσία.

Δεν εισήλθα στον δημόσιο βίο για να μετατρέψω τον δημόσιο λόγο μου σε επάγγελμα, σε πεδίο επιχειρηματικής δράσης και πηγή πλουτισμού όπως κάποιοι άλλοι.

Ως προς το δεύτερο ερώτημα, το μόνο νέο στοιχείο είναι η ανάληψη των καθηκόντων του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Παρατήρησα μάλιστα ότι στο φύλλο του VETO της περασμένης Κυριακής υπήρχε -εκτός της επίθεσης σε εμένα και τον κ. Πρόεδρο της Βουλής- ανυπόγραφο ολοσέλιδο δημοσίευμα για την προμήθεια των τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης και μεταφοράς προσωπικού που κατέληγε σε απερίφραστη προώθηση πρότασης συγκεκριμένης επιχείρησης συγκεκριμένου επιχειρηματία.

Στο 17o χιλιόμετρο της Εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, στη συμβολή των οδών Πηγών και Ερυμάνθου της Νέας Κηφισιάς, στεγάζονται τόσο η εφημερίδα VETO όσο και η επιχείρηση αυτή, ο ιδιοκτήτης της οποίας σύμφωνα με σχόλια εργαζομένων της εφημερίδας στο διαδίκτυο, επισκέπτεται συχνά τα γραφεία της.

Είναι συνεπώς αναγκαία μία εξήγηση και από τις δύο γειτνιάζουσες συμπτωματικώς επιχειρήσεις, αυτή της εφημερίδας και αυτή των οπλικών συστημάτων.

Ως προς το αστικό μέρος της προσβολής, το λόγο έχουν τα πολιτικά δικαστήρια. Ελπίζω να μπορέσω να διαθέσω την αποζημίωση σε παρεμβάσεις αναβάθμισης και προστασίας του δημοσίου βίου».

Η απάντηση της εφημερίδας «Veto»

Για δεύτερη συνεχή Κυριακή ο υπουργός Αμυνας κ. Ευάγγελος Βενιζέλος απαντά σε δημοσίευμα της εφημερίδας VETO χωρίς να διαψεύδει στο παραμικρό τα στοιχεία που παρατίθενται.

Προφανώς επειδή τον βολεύει «πετάει τη μπάλα στην εξέδρα», αλλάζοντας αντικείμενο συζήτησης.

Για παράδειγμα σήμερα, ενώ επιβεβαιώνει την καταδικαστική απόφαση σε βάρος του πατέρα του κ. Βασίλη Βενιζέλου -για απόπειρα απάτης σε βάρος πελάτη του- την αποδίδει σε πολιτικές σκοπιμότητες εκείνης της εποχής.

Ανεξαρτήτως του ότι αποκρύπτει πως η αρχική κατηγορία ήταν κακουργηματικού χαρακτήρα, χαρακτηρίζει μια δικαστική απόφαση ως «κομματικά υποκινούμενη προκειμένου να πλήξει την πολιτική του σταδιοδρομία», χαρακτηρίζει αυθαιρέτως τους μάρτυρες ψευδομάρτυρες και γενικώς για μια ακόμη φορά αντιμετωπίζει τη Δικαιοσύνη κατά το δοκούν.

Παρέλκει να εξεταστεί γιατί απαντά ο υπουργός ενώ σιωπά ο πατέρας του ο οποίος εμπλέκει το οικογενειακό τους όνομα σε περιπέτειες.

Σε ότι αφορά στους έωλους ισχυρισμούς του για χτυπήματα οικονομικών συμφερόντων σε βάρος του προκειμένου να αντιστρέψει το κλίμα και να κερδίσει τις εντυπώσεις το VETO δηλώνει κατηγορηματικά:

Είναι μία εφημερίδα που ανήκει μόνο σε δημοσιογράφους και δεν χρηματοδοτείται από κανέναν.

Σε ότι αφορά τον επιχειρηματία κ. Νίκο Κιολεϊδη από την πρώτη στιγμή δηλώθηκε προς κάθε κατεύθυνση ότι ο κ. Μάκης Τριανταφυλλόπουλος επένδυσε τα χρήματα που αποκόμισε από την πώληση του μεριδίου του στην εφημερίδα Πρώτο Θέμα στην αγορά ενός κτιρίου, από τον κ. Κιολεϊδη, προκειμένου να στεγαστούν οι εκδοτικές του δραστηριότητες.

Πράγματι, ο κ. Κιολεϊδης επισκεπτόταν για ένα χρονικό διάστημα το κτίριο, αλλά δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς.

Μεριμνούσε για τη διευθέτηση εκκρεμοτήτων έως την οριστική μετακόμιση της εταιρείας του που ήδη έχει συντελεστεί.

Πέραν τούτου ουδεμία σχέση συνδέει την εφημερίδα μαζί του, όπως και με κανέναν άλλο επιχειρηματία άλλωστε.

Μια εφημερίδα δεν νομοθετεί και δεν μπορεί να ευνοήσει κανέναν επιχειρηματία, όπως ενδεχομένως μπορούν να κάνουν ορισμένοι πολιτικοί στην Ελλάδα ή και σε άλλες χώρες.

Επίσης καμιά εφημερίδα δεν είχε ποτέ τη δυνατότητα να συντάξει κορυφαίους νόμους στην Ελλάδα οι οποίοι ο ένας μετά τον άλλο είτε κατέπεσαν είτε κατέστησαν ανενεργοί, είτε ενέπλεξαν τη χώρα σε οικονομικές περιπέτειες με τους διαδίκους της.

Ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος είναι πράγματι ένας εκ των κορυφαίων πολιτικών προσωπικοτήτων αυτής της χώρας και ως τέτοιος θα πρέπει να καταλάβει κάποτε ότι κανείς δεν μπορεί να μένει για πάντα στο απυρόβλητο της κριτικής μέσω του Τύπου.

Οσο για τον ελληνικό λαό γενικότερα και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ ειδικότερα, αυτοί τον γνωρίζουν καλά, κι αυτό το του απέδειξαν στο πρόσφατο παρελθόν.

Επιστολή της Ντόρας στην ΕΣΗΕΑ

Με μία επιστολή-ανακοίνωση της προς το αρμόδιο συνδικαλιστικό όργανο των δημοσιογράφων, την ΕΣΗΕΑ, η κ. Μπακογιάννη ζητά την παρέμβασή του οργάνου για το δημοσίευμα της εφημερίδας “Veto”.
Η κ. Μπακογιάννη επαναλαμβάνει τα όσα υποστηρίζει και στην προηγούμενη της επιστολή χρησιμοποιώντας ουσιαστικά την ίδια φρασεολογία.

Το παρόν εστάλει στο ΤΕΙΡΕΣΙΑ προς αναδημοσίευση απο το zougla.gr

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...


Διαβάστε παρακάτω...

Μήπως κάποιοι παίζουν μαζί σας κι εσείς ακόμα τους διαβάζετε ;;;

Τι κρύβεται πίσω από τον πόλεμο Γκιόλια-Troktiko-Μάκη

Ο Σωκράτης Γκιόλιας έκανε αυτόφωρη μήνυση στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο, ο Μάκης απάντησε με αυτόφωρο στον Γκιόλια και το troktiko ξεκινά πόλεμο κατά Μάκη και Χατζηνικολάου. Όλα αυτά είναι μόνο η αρχή στον πολέμο των media που ξεκινά.

Θα γίνει πανικός.

Ο πρώην συνεργάτης του Τριανταφυλλόπουλου, Σωκράτης Γκιόλιας, κατέθεση μήνυση στον Μάκη για το διαρκές αδίκημα της εξύβρισης. Ο Μάκης αναζητείτο για να συλληφθεί πριν λήξει το αυτόφωρο. Τελικά εμφανίστηκε στο τμήμα για να κάνει και ο ίδιος μήνυση στον Γκιόλια για συκοφαντική δυσφήμιση.





Ο πόλεμος ξεκίνησε από ένα άρθρο του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου στο TV ΑΛ ΚΑΙΝΤΑ του zougla.gr στο οποίο κατονόμαζε τον Σωκράτη Γκιόλια ως διαχειριστή του troktiko.blogspot.com.

Το troktiko, παραδοσιακά υποστηρικτής του Σωκράτη Γκιόλια, καλούσε με μένος την αστυνομία να τολμήσει να συλλάβει τον Μάκη και επικαλούνταν μέχρι και τα ονόματα του υπουργού Πολιτικής Προστασίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και του πρωθυπουργού.

Η κόντρα αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Με αφορμή την έκδοση της εφημερίδας VETO του Τριανταφυλλόπουλου, ένας σκληρός πόλεμος στα media έχει ξεκινήσει.

Η VETO του Μάκη και η Real News του Χατζηνικολάου φαίνεται να συμμαχούν κατά του Πρώτου Θέματος των Μπόμπολα και Θέμου.


Άλλωστε Μάκης και Νίκος ανήκουν και οι δύο στο ALTER του συγκροτήματος Κουρή.

Η πλευρά Μπόμπολα-Αναστασιάδη συμμαχεί με τον Δημήτρη Κοντομηνά και τον Σωκράτη Γκιόλια στο καινούργιο ράδιο ΘΕΜΑ, αλλά και στο διαδικτυο μέσω του μπλογκ troktiko. Οχυρόνονται κατά της VETO και της Real News, που κατάφερε να έρθει πρώτη στην κυκλοφορία με τα καινούργια τραγούδια του Πάριου. Ο Μάκης φυσικά δε σταματά να χρησιμοποιεί το zougla.gr κατά των troktiko, Γκιόλια, Πρώτου Θέματος.

Διαβάστε τι έγραψε ο Μάκης στη zougla.gr και την οργισμένη απάντηση του troktiko.


To παρόν άρθρο εστάλει στο ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΤΕΙΡΕΣΙΑ απο αναγνώστες προς αναδημοσίευση από www.fimes.gr


ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ...


Διαβάστε παρακάτω...